Advertisement
เชียงของ – จ. เชียงราย เมืองเล็กๆ สบายๆที่น่าสนใจ
แม่น้ำโขงพรมแดนธรรมชาติระหว่างไทย-ลาว ช่วงจังหวัดเชียงราย ความยาว 180 กิโลเมตร เป็นห้วงหนึ่งของลำน้ำที่มีเสน่ห์ลึกล้ำ มีความสวยงามเกินบรรยาย ดึงดูดให้ผู้คนมาเยือน ชมความงามไม่ขาดสาย
พื้นที่แห่งลำน้ำช่วงนี้คือ อำเภอเชียงของ อำเภอชายแดนจังหวัดเชียงราย
เชียงของตั้งอยู่ฝั่งตรงกันข้ามเมืองห้วยทราย แขวงบ่อแก้ว ประเทศลาว ในอดีตเคยเป็นดินแดนที่มีความรุ่งเรือง อยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรหิรัญนครเงินยาง หรือเชียงแสน มีชื่อเรียกว่าเมือง “ขรราช” จนถึงปีพ.ศ.2457 จึงยกฐานะเป็นอำเภอขึ้นกับจังหวัดเชียงราย
ด้วยความที่มีประวัติความเป็นมาอันยาวนานและอยู่ติดกับแม่น้ำโขง ทำให้ผู้คนชาวเชียงของสืบทอดชีวิตความเป็นลูกแม่น้ำโขง ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบันอย่างไม่เปลี่ยนแปลง
แม่น้ำโขงเป็นเสมือนสายเลือดของเชียงของ เกือบทุกกิจกรรมจะเกี่ยวข้องกับแม่น้ำสายนี้ทั้งสิ้น เชียงของมีท่าเรือที่ดำเนินการโดยการท่าเรือแห่งประเทศไทย และท่าเรือบั๊กซึ่งเป็นท่าที่เก่าแก่ คอยให้บริการทั้งผู้ประกอบการค้าชายแดนไทย-ลาว-จีน ผู้คนรวมทั้งนักท่องเที่ยวที่ข้ามฝั่งไปมา คนสองฝั่งโขงไปมาหาสู่กันเป็นประจำ หลายคนเป็นเครือญาติกัน พ่อค้าไทยส่งสินค้าเครื่องอุปโภคบริโภคไปขายที่ลาวเดือนละประมาณ 40 ล้านบาท โดยภาพรวมถือว่ากิจกรรมทางเศรษฐกิจด้านนี้ยังไม่คึกคักมากนัก เพราะยังมีประชากรเบาบาง และเส้นทางเชื่อมไทย-ลาว-จีน ยังไม่สะดวกสบาย
แต่มีผลดีคือทำให้ยังคงเป็นดินแดนที่คงความสงบ ทิวทัศน์สวยงาม ตัวเมืองเชียงของจึงเป็นแหล่งรวมของนักท่องเที่ยวทั้งคนไทยและชาวต่างประเทศ ที่ต้องการความสงบท่ามกลางทิวทัศน์อันสวยงาม มองจากฝั่งเชียงของมองเห็นพี่น้องฝั่งลาวได้อย่างชัดเจน เพราะแม่น้ำโขงด้านนี้มีความกว้างที่สุด 1,000 เมตรเท่านั้น เชียงของมีถนนติดแม่น้ำขนานไปกับชายฝั่ง สิ่งปลูกสร้างหนาแน่นแต่ไม่แออัด โดยเฉพาะเกสต์เฮาส์ รีสอร์ต มีให้เลือกหลากสไตล์ หลายราคา
ถึงแม้เชียงของ-ห้วยทราย ยังไม่มีสะพานข้ามแม่น้ำโขง แต่ก็มีจุดผ่านแดนถาวรร่วมกัน 1 แห่ง และมีจุดผ่อนปรนหลายจุด นักท่องเที่ยวสามารถไปเยือนเมืองห้วยทรายได้ตั้งแต่เวลา 08.30-16.30 น. โดยทำหนังสือผ่านแดนที่ที่ว่าการอำเภอได้ทุกวัน สิ่งที่ต้องใช้มีรูปถ่าย 1 นิ้ว 2 รูป และสำเนาบัตรประชาชน 1 ชุด พร้อมเงินค่าธรรมเนียม 10 บาท
ส่วนแม่น้ำโขงตลอดชายฝั่งหรือบนเกาะแก่งที่อยู่กลางแม่น้ำ ปัจจุบันมีชาวบ้านใช้เป็นพื้นที่เพาะปลูกพืชผักเรียกว่าเกษตรริมโขง ให้ผลผลิตดีโดยไม่ต้องใส่ปุ๋ย แสดงให้เห็นถึงความอุดมสมบูรณ์ของแร่ธาตุในแม่น้ำ นอกจากนี้ ยังมีอาชีพประมง ใช้เรือเล็กออกหาปลา มีพันธุ์ปลาให้จับกว่า 100 ชนิด
แต่เดิมที่บ้านหาดไคร้ ใกล้กับท่าเรือเชียงของ เป็นแหล่งจับปลาบึก ปลาน้ำจืดไม่มีเกล็ดที่ใหญ่ที่สุดในโลก ฤดูการจับอยู่ในระหว่างกลางเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม แต่ปัจจุบันชาวบ้านเลิกจับปลาบึกแล้ว และยังมีวัดหาดไคร้ที่มีพระประธานอันงดงาม ชาวบ้านในพื้นที่ก็นับถือพุทธศาสนา และมีขนบธรรมเนียมประเพณีรูปแบบเฉพาะของชาวเชียงของ
ที่เชียงของยังมีหมู่บ้านไทลื้อ ไปตามถนนสายเชียงของ-เชียงแสน จะถึงหมู่บ้านหาดบ้าย ตำบลริมโขง เป็นหมู่บ้านของชาวไทลื้อ ที่มีขนบธรรมเนียมประเพณีอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ และมีฝีมือการทอผ้าพื้นเมืองที่มีชื่อเสียง
