Advertisement
ประวัติชายทะเลบางแสน
และพัฒนาการของชุมชนดั้งเดิมในท้องถิ่นเทศบาลเมืองแสนสุขได้รับการยอมรับจากสุขาภิบาลแสนสุข ขึ้นเป็นเทศบาลตำบลแสนสุข เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน 2531 พร้อมกันนี้ได้ขยายพื้นที่ความรับผิดชอบจาก 12.5 ตารางกิโลเมตร (15 หมู่บ้าน) เป็น 20.268 ตารางกิโลเมตร (20 หมู่บ้าน) ด้วยศักยภาพของท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่น ในการบริหารจัดการอย่างเป็นระบบ สร้างความเจริญก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็ว และในปี พ.ศ.2536 เทศบาลฯ จึงได้รับการยกฐานะเป็นเมืองลักษณะพิเศษ (เมืองท่องเที่ยว) ทำให้เทศบาลฯ ได้รับงบประมาณสนับสนุนจากหน่วยราชการต่างๆ เช่น การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย, กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, องค์การบริหารส่วนจังหวัด, กรมการปกครอง ฯลฯ ซึ่งเทศบาลฯ ได้นำงบสนับสนุนเหล่านั้นมาใช้ในการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง
หากต้องการหาสถานที่ท่องเที่ยวภายใน 1 วันเป็นอย่างน้อย ไม่ไกลกรุงเทพฯ มากนัก ค่าใช้จ่ายไม่มาก ขอแนะนำให้ไปชายหาดบางแสน อ.เมืองฯ จ.ชลบุรี
เพียงขับรถด้วยระยะทางประมาณ 89 กม. ใช้เวลาประมาณชั่วโมงเศษ ก็จะได้พบกับชายหาดริมทะเลทอดตัวยาวประมาณ 5 กม.
พื้นที่ของชายหาดแบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ ชายหาดบางแสน เป็นช่วงกลางของหาด มองเห็นชัดเจนด้วยสัญลักษณ์ร่มและเตียงผ้าใบทอดยาว ปกคลุมด้วยต้นมะพร้าว ที่สามารถทำกิจกรรมทางทะเลได้ตั้งแต่เล่นน้ำ อาบแดด นอนพักผ่อนริมชายหาด รับประทานอาหารทะเลสดๆ จากร้านอาหารที่ให้บริการมากมาย
นอกจากนี้ จะพบกับกิจกรรมที่สร้างความสนุกสนาน อย่างเช่น นั่งเรือลากกล้วย (บาบาน่าโบ๊ต) หรือจะเช่าเรือสกูตเตอร์ชมบรรยากาศโดยรอบ หรือจะนั่งตกปลา รอชมพระอาทิตย์ตก
ถัดมาคือแหลมแท่น ช่วงเหนือสุดของหาด มีโขดหินสวยงาม แต่ลงเล่นน้ำไม่ได้ และหาดวอนนภา เป็นชายหาดตอนใต้สุด บรรยากาศเงียบสงบ มีหมู่บ้านชาวประมงกระจายตัว
ทริปนี้อยากแนะนำให้ท่องเที่ยวด้วยการปั่นจักรยาน เพราะพื้นที่ดังกล่าวเอื้ออำนวยเป็นอย่างยิ่ง เพราะมีถนนเลียบชายทะเลจากชายหาดบางแสนไปยังสถานที่ท่องเที่ยวอื่นยาวหลาย 10 กม. คุณจะได้รู้สึกกับอากาศที่สดชื่นและวิวที่สวยงามมาก
ที่สำคัญยังได้ออกกำลังกายด้วย ประหยัดพลังงานและลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่ทำลายสิ่งแวดล้อม
หากใครไม่มีจักรยานมาเอง บริเวณชายหาดก็มีให้เช่าในอัตราที่ไม่แพงเกินไป โดยจักรยานตอนเดียว 40-50 บาท/ชม. จักรยานสองตอน 60 บาท/ชม. จักรยานสามตอน 70-80 บาท/ชม.
ศาลเจ้าแม่สามมุก
เป็นวิหารเทวรูปและพระโพธิสัตว์อันศักดิ์สิทธิ์ให้คนมาแวะกราบไหว้ขอพรโดยผู้ที่ได้รับผลสำเร็จก็จะตามมาแก้บนโดยการจุดประทัด และซื้อสร้อยมุกมาถวายแด่รูปปั้นเจ้าแม่
แต่จุดเด่นคือ ฝูงลิงป่า ที่อาศัยมาในบริเวณนี้ จะมาอวดโฉม ขออาหาร โดยไม่เกรงกลัวคน และยังนั่งให้ถ่ายรูปหน้าตาเฉย
แต่บางครั้งนักท่องเที่ยวก็ต้องระวังอย่าชะล่าใจ เพราะบางตัวมีนิสัยความดุร้ายและขี้ขโมย หากวางสิ่งของอะไรไว้มีหวังสูญหายไม่ได้รับกลับคืนแน่นอน
บริเวณนั้นจะพบป้ายสะดุดตา เป็นรูปลิงและมีมะพร้าวครอบหัว พร้อมข้อความระบุว่า ห้ามให้มะพร้าวแก่ลิง
เล่นเอาคนผ่านไปมางง แต่แล้วก็ได้รับคำตอบจาก คนขายกล้วยบนเขาสามมุกแจงว่า
“การกระทำดังกล่าวของนักท่องเที่ยว อาจทำให้ลิงตายได้เพราะความซุกซน เนื่องจากเมื่อมะพร้าวเป็นรูแล้ว ลิงจะเอาหัวมุดไปกินเนื้อมะพร้าว และจะเอาหัวออกมาไม่ได้ ที่ผ่านมาก็มีลิงตายหลายตัวแล้ว”
หากนึกภาพไม่ออก ก็คล้ายกลับคนใส่หมวกกันน็อก ขณะที่คนใส่ได้เอาออกเป็น แต่ลิงใส่ได้แต่เอาออกไม่เป็น สุดท้ายหายใจไม่ออก
ถัดไปอีกนิด หากยังมีเวลาเหลือ และท้องเริ่มร้อง หากต้องการของทะเลสดหรือของแห้งมากินกันเองด้วยการปิ้งย่างหรือซื้อสำเร็จ พร้อมน้ำจิ้มเด็ดๆ ส่วนระยะทางไม่ไกลจากเขาสามมุก
ตลาดนี้ เป็นสะพานปลาทอดยาวไปในทะเล มีเรือประมงจอดอยู่มากมาย ขณะที่โดยรอบก็มีลานรองรับนักท่องเที่ยวจอดรถได้อย่างสะดวก
สะพานปลาแห่งนี้เป็นที่พ่อค้าแม่ค้าในเมืองนิยมมารับซื้อกุ้ง หอย ปู ปลา เพื่อนำไปขายต่อ ขณะที่หากใครมาซื้อด้วยตัวเองจะได้ราคาถูก
นอกจากนี้ ชาวบ้านบ้านอ่างศิลายังเลี้ยงหอยนางรม และหอยแมลงภู่ในกระชัง พร้อมนำมาขายต่อในราคาย่อมเยา โดยตลาดแห่งนี้จะเปิดให้บริการตั้งแต่เช้ามืดถึงช่วงบ่าย
ปิดท้ายก่อนกลับกรุงเทพฯ ต้องแวะตลาดหนองมน อยู่ริมถนนสุขุมวิท ห่างจากทางแยกเข้าหาดบางแสนประมาณ 1 กิโลเมตร เป็นแหล่งรวมของกินของฝากจากเมืองชล
เน้นสินค้าพื้นเมือง ได้แก่ อาหารแห้ง เช่น กุ้ง ปลาหมึกแห้ง หอยหลอด ปลาริวกิว กะปิ น้ำปลา ฯลฯ ขนม อาหารสำเร็จรูป เช่น ห่อหมก กล้วยฉาบและเผือกฉาบ ผลไม้กวนและผลไม้แช่อิ่มแช่อิ่ม และข้าวหลามหนองมนอันมีชื่อ ที่ทุกคนซื้อไปคนละหลายกระบอก.
ประวัติชายทะเลบางแสน และพัฒนาการของชุมชนดั้งเดิมในท้องถิ่นเทศบาลเมืองแสนสุขได้รับการยอมรับจาก สุขาภิบาลแสนสุข ขึ้นเป็นเทศบาลตำบลแสนสุข เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน 2531 พร้อมกันนี้ได้ขยายพื้นที่ความรับผิดชอบจาก 12.5 ตารางกิโลเมตร (15 หมู่บ้าน) เป็น 20.268 ตารางกิโลเมตร (20 หมู่บ้าน) ด้วยศักยภาพของท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่น ในการบริหารจัดการอย่างเป็นระบบ สร้างความเจริญก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็ว และในปี พ.ศ.2536 เทศบาลฯ จึงได้รับการยกฐานะเป็นเมืองลักษณะพิเศษ (เมืองท่องเที่ยว) ทำให้เทศบาลฯ ได้รับงบประมาณสนับสนุนจากหน่วยราชการต่างๆ เช่น การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย, กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, องค์การบริหารส่วนจังหวัด, กรมการปกครอง ฯลฯ ซึ่งเทศบาลฯ ได้นำงบสนับสนุนเหล่านั้นมาใช้ในการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง
